خوبی های قرارداد نفتی ایران و توتال
شهریور ۱۲, ۱۳۹۶
سومین لیست ممنوعیت واردات ابلاغ شد تداوم واردات!!
شهریور ۱۲, ۱۳۹۶

FARAZ اولین برند ایرانی SRP

فراز آوری مصنوعی چاه‌های نفت توسط پمپ‌های  درون چاهی قدمتی به اندازه تاریخچه صنعت نفت دارد. شاید اولین باری که “ادوین دریک” در سال ۱۸۵۹ میلادی در ایالت پنسیلوانیا اولین مقادیر قابل توجه نفت را توسط تلمبه‌های دستی که آن زمان برای استحصال آب استفاده می‌شدند بصورت صنعتی استخراج کرد، کسی تصور اینکه نمونه‌های صنعتی این تلمبه‌ها تا حدی همه‌گیر شوند که به عنوان نماد صنعت نفت شناخته شوند را نداشت. طبق آمار رسمی از بیش از یک میلیون حلقه چاه نفتی که از تکنولوژی‌های فرازآوری مصنوعی جهت استحصال نفت استفاده می‌کنند، قریب به ۷۵ درصد آنها از تلمبه‌های میله‌ای مکشی بهره می‌برند.

سوالی که در اینجا پیش می‌آید این است که آیا شایسته است در قرن ۲۱ از تکنولوژی که در قرن ۱۹ متولد ‌شده همچنان بهره برد؟ جواب این سوال را باید در عملکرد این تلمبه‌ها در مقایسه با سایر پمپهای درون‌چاهی جستجو کرد. ‌شاید در نگاه اول، مهمترین علت گستردگی استفاده از این تلمبه‌ها قدمت آنها و در نتیجه مقبولیت آنها در بین اهالی صنعت نفت به نظر برسد ولی تجربه میدانی استفاده از تلمبه‌هایSRP  (Sucker Rod Pump)  عملاً اثبات کرده است که این تکنولوژی در قیاس با تکنولوژی‌های نوظهورتر مشابه دارای مزیت‌های فنی و مالی قابل توجهی می‌باشد. ساختار مقاوم در برابر پارامترهای متغیر درون‌چاهی، بلوغ تکنولوژی با توجه به استفاده در شرایط متنوع در ادوار مختلف، مقرون به صرفه بودن و از همه مهمتر نیاز به رسیدگی و تعمیرات کمتر نسبت به سایر روشها و بسیاری موارد دیگر همه و همه از جمله مزایای این تلمبه‌ها نسبت به سایر روشهای فرازآوری مصنوعی می‌باشد.

در قیاس با بسیاری از مناطق نفتخیز دنیا، استفاده از تکنولوژی‌های فرازآوری مصنوعی در ایران دیرتر و در سطحی بسیار محدودتر به اجرا گذاشته شده است. این موضوع به خصوص در میادین خشکی کشورمان نمود پیدا کرده است. این مسئله دلایل مختلفی دارد که اصلی‌ترین آن فشار طبیعی اولیه بالای بسیاری از مخازن کشورمان می‌باشد. تا چندی پیش از این فشار بسیاری از مخازن نفتی ما به حدی بود که می‌توانست بر برآیند نیروهای مکانیکی مقاوم در مقابل جریان سیال غلبه کرده و سیال را با فشار و دبی مورد نظر به سطح و حتی تا واحد بهره برداری انتقال دهد. اما با توجه به ورود بسیاری از مخازن کشور به نیمه دوم عمر تولیدشان و بروز پدیده افت فشار جریانی چاهها، استفاده از پمپ های درون چاهی به عنوان یکی از راهکارهای بازدارنده و جبران کننده کاهش تولید به امری اجتناب ناپذیر تبدیل شده است.

نقطۀ شروع اولین حرکت جهت استفاده از تلمبه‌های میله‌ای مکشی در کشورمان، به سال ۱۳۸۷ در شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب بر‌می‌گردد. زمانیکه پس از بروز برخی اشکالات در عملکرد پمپ‌های غوطه‌ور برقی (ESP) در این شرکت، موضوع استفاده از پمپ‌های درون‌چاهی با احتیاط و دقت نظر بیشتری دنبال می‌شد. پس از برگزاری جلسات متعدد مدیریتی و کارشناسی در نهایت پیشنهاد نصب یک مجموعه از نسل دوم تلمبه‌های میله‌ای مکشی با تسمه عمودی با تکنولوژی شرکت Weatherford بر روی یکی از چاه‌های بنگستانی میدان نفتی اهواز موافقت شد و در شهریور ۱۳۸۹ اجرایی گردید. با آزمایش موفقیت آمیز این تلمبه، نصب و راه‌اندازی تعداد بیشتری از این تلمبه‌ها در دستور کار قرار گرفت و بدین ترتیب برگ دیگری از تاریخ صنعت نفت کشورمان اینبار توسط نسل دوم تلمبه‌های نام آشنا ولی تازه وارد میله‌ای مکشی ورق خورد.

پس از نصب و راه‌اندازی ۳۸ مجموعه از این تلمبه‌ها در طی سالهای ۸۹ تا ۹۵، علیرغم کسب نتایج رضایتبخش، کاستی‌هایی نیز به چشم می‌خورد که ناشی از وارداتی بودن و جوان بودن دانش بومی تکنولوژی مذکور بودند. همین امر مسئولین ذیربط را به فکر طرح پروژه بومی‌سازی این تلمبه‌ها به جهت رفع کاستی‌ها، بهبود عملکرد آنها، رفع نیاز شرکت‌های تابعه شرکت ملی نفت و توانمند‌سازی صنایع داخلی انداخت. در امتداد این حرکت ارزشمند و در دولت تدبیر وامید و با مطرح شدن مگاپروژه ملی بومی‌سازی ۱۰ قلم کالای استراتژیک صنعت نفت، این تلمبه‌ها در ردیف دوم مگا پروژه مذکور قرار گرفتند. هدف اصلی این مگا پروژه که ایجاد و توسعه یک سازنده مرجع در هر یک از شاخه‌های اقلام ۱۰ گانه بود موجب گردید تا رویه‌ای متفاوت از آنچه در پروژه‌های معمول انجام می‌گرفت پیاده‌سازی گردد که مهمترین رکن آن ارزیابی تولید کالا و تجهیزات با بلوغ و ساخت فناورانه بود. متولیان این ارزیابی، کارگروهی متشکل از پژوهشکده مدیریت و سیاستگذاری فناوری و صنعت دانشگاه صنعتی شریف، مدیریت پشتیبانی ساخت و تأمین کالا شرکت ملی نفت و شرکت معین (شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب جهت پروژه ساخت SRP) بودند که متقاضیان را در سه حوزۀ تفکیک شده تحت عناوین “ارزیابی سطوح ۹ گانه آمادگی فناوری” ، ” ارزیابی سطوح ۱۰ گانه آمادگی تولید” و “ارزیابی حوزه‌های ۶ گانه قابلیت اطمینان و توانمندی عمومی” مورد ارزیابی قرار داده و برگزیدگان ارزیابی فناورانه برای شرکت در مناقصه معرفی شدند. شرکت های دمیکو، پایوران پارسیان و کنسرسیومی متشکل از دانشگاه چمران اهواز و شرکت فراز نوین اندیش اروند در مرحله نهایی مناقصه باقی ماندند. که پس از طی شدن مراحل قانونی کنسرسیوم معرفی شده به عنوان برنده مناقصه برای بومی سازی پمپ های میله ای کششی برگزیده شد. اتفاقی که بدلیل حضور یک واحد دانشگاهی در کنار بخش خصوص در راستای سیاست های کلی وزارت نفت برای استفاه از ظرفیت دانشگاههای کشور برای توسعه تکنولوژی در صنعت نفت بود.

در این کنسرسیوم که اولین تجربه از ترکیب دانشگاه شهید چمران اهواز به عنوان قطب علمی و شرکت فراز نوین اندیش اروند به عنوان توسعه دهنده فنی-تجاری و سرمایه گذار خصوصی تشکیل یافته بود، مراحل مهندسی مقدماتی و تفصیلی پروژه در اواسط سال ۱۳۹۴ کلید خورد. بر پایه مطالعه امکان سنجی اولیه و نقشه راه تدوین شده پس از نهایی سازی تکنولوژی ساخت و مدارک فنی-مهندسی مربوطه، کار ساخت این تلمبه‌ها نیز با ایجاد پلتفرم ‌های ساخت و تست کارگاهی وارد فاز اجرایی شد و پس از ماه‌ها کار سنگین علمی، تحقیقاتی، اجرایی و عملیاتی، اولین دستگاه مطابق با شرایط عملیاتی تکمیل و با موفقیت آزمایش گردید.

به طور قطع فروردین‌ماه سال ۱۳۹۶، نقطه عطفی در صنعت نفت کشور با ساخت اولین نمونه تلمبه میله‌ای مکشی با برند ایرانی FARAZ  با استفاده از توان مهندسی و ساخت داخل به حساب می‌آید. این رویداد با پیوند راستین صنعت و دانشگاه و اعتماد مدیریت ارشد وزارت نفت و شرکتهای تابعه رقم خورد. حاصل این عزم ملی را که به ابتکار وزیر نفت، هدایت معاونت پژوهش و فناوری وزارت نفت، مدیریت پشتیبانی ساخت و تامین کالا شرکت ملی نفت و نظارت شرکت ملی مناطق نفتخیز جنوب از یک سو و اجرای مشترک شرکت فراز نوین اندیش اروند و دانشگاه شهید چمران اهواز از سوی دیگر رقم خورد و تلاقی آن با دوسالانه اقتصاد مقاومتی را بایستی به فال نیک گرفت و قدمهای بعدی را در جهت تقویت این حرکت پسندیده برداشت.

 

4 دیدگاه ها

  1. مزایده گفت:

    خیلی خوب بود ممنون

  2. ممنون از مطالب خوبتون. به سایت کوچک
    ما هم سر بزنید

  3. مناقصات گفت:

    با تشکر از مطلب خوبتون

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *