تزریق کربن دی اکسید به منظور افزایش بهره وری در مخازن خاورمیانه و آمریکا

مطالعه و بررسی مصرف انواع سوخت های فسیلی در کشور با بهره گیری از فن آوری GIS
دی ۱۰, ۱۳۹۶
شبیه­ سازی تمیزسازی چاه در اطراف رشته حفاری به کمک روش های CFD
دی ۱۰, ۱۳۹۶

تزریق کربن دی اکسید به منظور افزایش بهره وری در مخازن خاورمیانه و آمریکا

چکیده

یکی از روش­های ازدیاد برداشت از مخازن با تزریق گاز کربن­دی­اکسید در مخازن انجام می­پذیرد. این روش نزدیک به ۴۰ سال است که به صورت صنعتی مورد استفاده قرار گرفته است. به طور کلی به هنگام استفاده از این تکنولوژی برای ازدیاد برداشت از مخازن بایستی مقدار گاز تزریق­شده، واکنش­های انجام ­شده پس از تماس گاز تزریقی و نفت، نحوه­ی تولید و نکاتی از این قبیل مد نظر قرار گیرد. تزریق گاز کربن­دی­اکسید به عنوان روش ازدیاد برداشت ثالثیه قلمداد می­شود. مهمترین مکانیسم­هایی که در فرایند تزریق کربن­دی­اکسید در مخزن برای ازدیاد برداشت فعال می­شوند، امتزاج نفت و کربن­دی­اکسید، انبساط حجمی نفت و کاهش گرانروی نفت می­باشند. از طرف دیگر می­توان تزریق کربن­دی­اکسید را روشی برای نگهداری و یا ذخیره آن در نظر گرفت که خود روشی مناسب برای کمک به مسائل زیست محیطی می­باشد. برای انتخاب محل انجام فرایند تزریق ­کسید در مقیاس صنعتی عوامل مختلفی مثل زمین­شناسی منطقه، کیفیت مخزن، سابقه­ی تزریق آب و محدودیت­های سطحی و تجهیزات در نظر گرفته می­شوند. در طرح­های صنعتی علاوه بر تجهیزات مورد نیاز برای فرایند تزریق کربن­دی­اکسید به چند چاه مشاهده­ای برای بررسی نتایج تزریق نیاز است. مشکلاتی که به هنگام تزریق ­کسید در مخزن به منظور ازدیاد برداشت از آن ایجاد می­شوند از جمله ایجاد رسوب آسفالتین، رسوب ذرات و خوردگی بایستی در طراحی تجهیزات مد نظر قرار گیرند.

کلمات کلیدی: تزریق کربن­دی­اکسید، ذخیره کربن­دی­اکسید، ازدیاد برداشت از مخزن، خاورمیانه، تزریق امتزاجی.

  • مطالعه میدانی تزریق کربن­دی­اکسید به مخازن

در ایالات متحده آمریکا تا سال ۲۰۱۳ حدود ۲۸۴ هزار بشکه نفت (حدود ۶ درصد از نفت تولیدی ایالات متحده آمریکا) بوسیله­ی ۱۲۳ پروژه با استفاده از تزریق کربن‌دی‌اکسید به مخازن تولید می­شده است (شکل ۱).

شکل ۱: پروژه ­های تزریق کربن‌دی‌اکسید به منظور ازدیاد برداشت در ایالات متحده آمریکا.

برای مخازن موجود در بخش­های فراساحلی تزریق کربن‌دی‌اکسید با دشواری­های بیشتری همراه می­باشد. از جمله آن­ها می­توان به کمبود فضا برای تجهیزات مورد نیاز تزریق کربن­دی­اکسید و نیز هزینه­ی بیشتر برای چاه­های تزریق و همین­طور خطوط انتقال از خشکی به بخش فراساحل اشاره نمود.در سال ۲۰۱۰ حدود ۶۲ میلیون تن گاز کربن‌دی‌اکسید برای انجام عملیات ازدیاد برداشت استفاده شد که حدود ۲۰ درصد از این مقدار (۱۳ میلیون تن گاز) با استفاده از گازهای حاصل از کارخانه­ها فراهم شده است. تا سال ۲۰۲۰ پیش­بینی شده است که سالانه ۱۴ میلیون تن گاز بوسیله­ی کارخانه­ها برای ازدیاد برداشت از مخازن فراهم شود.

به طور کلی استفاده از کربن­دی­اکسید به منظور افزایش بهره­وری از مخزن در کل دنیا مورد توجه قرار گرفته است. در سال ۲۰۱۱ میزان نفت حاصل از روش تزریق کربن­دی­اکسید و نیز مقدار کاز کربن­دی­اکسید لازم برای نجام این عملیات­ها در سرتاسر جهان محاسبه گردید. برای این محاسبات ۵۴ حوضه از بزرگترین حوضه­های دنیا مورد بررسی قرار گرفتند. نتایج این بررسی در جدول ۱ آورده شده­اند.

جدول ۱: میزان نفت بازیافت­شده بوسیله­ی تزریق کربن­دی­اکسید و مقدار گاز مورد نیاز.
ناحیه میزان افزایش برداشت از مخزن با تزریق کربن­دی­اکسید (میلیارد بشکه) ظرفیت ذخیره کربن­ دی اکسید

(میلیارد تن مکعب)

آسیای آرام ۴۷ ۱۳
آمریکای جنوبی و مرکزی ۹۳ ۲۷
اروپا ۴۱ ۱۲
شوروی سابق ۲۳۲ ۶۶
خاورمیانه و شمال آفریقا ۵۹۵ ۱۷۰
آمریکای شمالی به جز آمریکا ۳۸ ۱۱
ایالات متحده آمریکا ۱۷۷ ۵۱
آفریقای جنوبی ۷۴ ۲۱
مجموع ۱۲۹۷ ۳۷۰

.

روش­های مختلفی برای تزریق کربن­دی­اکسید در مخزن ارائه شده­اند که از جمله­ی آن­ها می­توان به تزریق گاز پایدار شده بوسیله­ی جاذبه (GSGI)[1] ، تزریق پیوسته[۲]، تزریق متناوب آب-گاز (WAG)[3] که در حال حاضر عمده­ترین روش مورد استفاده برای تزریق کربن­دی­اکسید می­باشد، اشاره نمود. گاز کربن­دی­اکسید تزریق­شده، یا به صورت امتزاجی و غیرامتزاجی نفت باقی­مانده را جابجا می­نماید و در مخزن باقی می­ماند یا به همراه سیال تولیدی، تولید می­شود که با استفاده از تجهیزات سطحی پس از تفکیک و متراکم­شدن مجدداً به مخزن تزریق می­شود. در حالتی که تزریق به صورت امتزاجی باشد نیز کربن­دی­اکسید تزریقی یا با ایجاد یک سطح تماس با نفت مخزن ترکیب می­شود و یا اینکه طی یک فرایند مرحله ای با آن ترکیب می­شود.

برای تخمین­ برآوردهای اقتصادی از تزریق سیال معمولاً ترکیب بعد فنی و بعد اقتصادی استفاده می­شود. در بعد فنی ویژگی­های سیال و مخزن مورد نظر است، درحالیکه در بعد اقتصادی پارامترهای تأثیرگذار بر هزینه­ها لحاظ می­شوند.

 اطلاعات نشان می­دهد که کشورهای عضو شورای همکاری خلیج­فارس متشکل از عربستان سعودی، بحرین، امارات متحده­ی عربی، کویت، عمان و قطر که دارای ۴۰ درصد از ذخایر نفت و ۲۵ درصد از ذخایر گاز اثبات ­شده­ی جهان می­باشند، حدود ۸ درصد از کربن­دی­اکسید جهان را در سال ۲۰۰۹ تولید می­کرده­اند. بنابراین در این کشورها تلاش شده است تا کربن­دی­اکسید تولید ­شده را با استفاده از خطوط لوله یا با استفاده از کشتی­ها برای تزریق به مخازن به منظوره ذخیره آن­ها یا ازدیاد برداشت از مخازن به این مناطق منتقل کنند. با توجه به اینکه در حال حاضر از گاز طبیعی برای افزایش بهره­وری مخازن استفاده می­شود، می­توان از کربن­دی­اکسید به عنوان جایگزینی برای این روش نیز استفاده نمود.

به طور کلی پروژه­های ازدیاد برداشت در خاورمیانه تاکنون در شکل ۲ نشان داده شده­اند. از طرفی پروژه ­های ازدیاد برداشت که در آینده­ای نه چندان دور در خاورمیانه انجام خواهند شد در شکل ۳ نشان داده شده­ اند.

شکل ۲: پروژه­های ازدیاد برداشت در خاورمیانه تا کنون

یکی از عواملی که باعث شده است تا کربن­دی­اکسید به عنوان گزینه­ای برای تزریق در مخازن در نظر گرفته شود، هزینه­ی بالای دفع آن است. علاوه بر آن بایستی هزینه­ی جداسازی از محل تولید و نیز هزینه­ی انتقال را نیز به هزینه­ی برآوردی برای تزریق در مخزن اضافه نمود. با توجه به تحقیقات هزینه حدود ۳۵ تا ۵۰ یورو به ازای دفع یک تن‌ کربن­دی­اکسید می­باشد. بنابراین ممکن است هزینه­ی انجام یک پروژه­ی تزریق کربن­دی­اکسید به میلیون­ها یورو نیز برسد.

شکل ۳: پروژه­های ازدیاد برداشت در خاورمیانه تا کنون و در آینده.

تاکنون دو پروژه­ی تزریق کربن­دی­اکسید در مقیاس میدانی در کشورهای عربستان سعودی و امارات متحده­ی عربی انجام شده­اند. شرکت نفت سعودی آرامکو، اولین طرح میدانی ذخیره کربن‌دی‌اکسید و استفاده از آن برای ازدیاد برداشت را به منظور حفظ محیط زیست و نیز افزایش بهره­وری میادین خود در دستور کار قرار داده است. در این طرح، روزانه حدود ۴۰ میلیون فوت مکعب گاز در کارخانه Hawiyah NGL ذخیره شده و با استفاده از خط لوله ۸۵ کیلومتری به میدان عثمانیه (Othmaniyah) انتقال می­یابد و در نهایت، در این میدان با فشار بالا تزریق صورت می­گیرد.

مطالعات در کشور امارات نشان داده است که در صورت استفاده از کربن­دی­اکسید برای ازدیاد برداشت مخازن این کشور حدود ۴۰ درصد از پنج میلیارد فوت مکعب گاز طبیعی در حال تولید در هر روز این کشور (سال ۲۰۱۱) آزاد می­شود. مقدار تولید کربن­دی­اکسید در کشورهای عربی خلیج فارس عبارت است از:

جدول ۲: مقدار تولید کربن­دی­اکسید در کشورهای عربی خلیج فارس.
رتبه در جهان کشور میزان تولید کربن­دی­اکسید

(تن کربن­دی­اکسید به ازای هر یک نفر)

سوم امارات متحده عربی ۶/۳۴
پنجم بحرین ۲۹
هفتم کویت ۳/۲۶
سیزدهم عربستان سعودی ۲/۱۷
چهاردهم عمان ۴/۱۶

میدان Masdar نیز در امارات متحده­ی عربی برای تزریق کربن­دی­اکسید مورد مطالعه قرار گرفته است. برنامه­ریزی­ها در این طرح به گونه­ای است تا حدود ۷/۱ میلیون تن کربن­دی­اکسید گاز حاصل از کارخانه­ی آلومینیوم­سازی و نیز کارخانه­ی گاز هیدروژن، در سال به مخزن تزریق شود. در کارخانه­ی گاز هیدروژن، گاز طبیعی با هوا یا اکسیژن خالص ترکیب شده و سپس ترکیب حاصل به کربن­دی­اکسید و هیدروژن تبدیل می­شود. از هیدروژن تولید شده می­توان برای تولید ۵۰۰ مگاوات برق و از کربن­دی­اکسید حاصل برای ازدیاد برداشت از مخازن می­توان استفاده نمود.

در ادامه به بررسی میدانی تزریق کربن­دی­اکسید در یکی از مخازن امارات متحده عربی پرداخته می­شود. میدان کربناته‌ای که به شکل طاقدیس نامتقارن بوده و در عمق کم ۲۰ تا ۸۰ فوتی آب دریا قرار گرفته است. میدان به سه مخزن بزرگ تقسیم می­شود که ضخامت هر کدام از این مخزن­ها حدود ۲۰ تا ۳۵ فوت بوده و از بالا و پایین بوسیله­ی سنگ آهک متراکم محصور شده­اند. تخلخل متوسط مخزن حدود ۲۳ درصد و تراوایی متوسط آن حدود ۲۲ میلی­دارسی می­باشد. فشار اولیه مخزن حدود  psig 4200 می­باشد. تولید از میدان از اواخر دهه­ی ۱۹۶۰ تحت تخلیه مخزن توسط فشار طبیعی آغاز شده است. پس از گذشت مدتی با کاهش فشار مخزن از آبده­های فوقانی بوسیله­ی تزریق آب، فشار مخزن به مدت ۱۰ سال تقویت گردید. در اواخر دهه­ی ۱۹۷۰ توسعه­ی کلی میدان با ایجاد چاه­های تزریق آب در اطراف میدان، آغاز گردید. اما در سال­های منتهی به سال ۲۰۰۰، علاوه بر تزریق آب در حاشیه­ی میدان، گاز هیدروکربنی نیز در کلاهک گازی تزریق شد. تزریق گاز هیدروکربنی در سه مخزن بزرگ به منظور تعیین میزان تزریق­پذیری، بهره­دهی و راندمان جاروب ماکروسکوپیک، با آرایش مختلف چاه­ها انجام شد. مهمترین نتایجی که با استفاده از این تزریقات حاصل شد عبارتند از: ۱- فرار قائم گاز بدلیل چگالی کم باعث کاهش ضریب جاروب می­شود، ۲- راندمان جاروب سطحی به شدت تحت تأثیر سابقه­ی تزریق آب در اطراف میدان می­باشد، ۳- تزریق گاز امتزاجی باعث افزایش ۱۶ درصدی مقدار هیدروکربن قابل استحصال در مقایسه با تزریق آب می­باشد،۴- رسوب آسفالتین در یکی از مخازن مشاهده گردید.

با توجه به موارد مشاهده ­شده، و با توجه به مقدار راندمان جاروب قائم کم به سبب فرار گاز، از کربن‌دی‌اکسید که دارای چگالی بیشتر و نیز قابلیت امتزاج بیشتری با نفت می­باشد، استفاده شد. به طور کلی مقدار بهره­دهی میدان مذکور با انواع روش­ها قبل از تزریق کربن‌دی­اکسید حدود ۶۴ درصد بوده است. برای تزریق کربن­دی­اکسید به منظور افزایش بهره­وری، چاه تزریق در قسمت حاشیه­ای میدان، جایی­که در ابتدا تزریق آب صورت گرفته بود، انجام می­شود (شکل ۴).

شکل ۴: انتخاب محل تزریق گاز کربن دی اکسید.

 

آرایش­های مختلف چاه­ها به منظور افزایش راندمان جاروب ماکروسکوپیک در منطقه­ی حاشیه­ی میدان (مناطقی که قبلاً بوسیله­ی آب مورد تزریق قرار گرفته­اند) مورد بررسی قرار می­گیرند. این آرایش­ها در جدول زیر آورده شده ­اند.

جدول ۳: انواع آرایش­های مختلف چاه­ها که برای میدان اماراتی مورد بررسی قرار گرفتند.
نوع آرایش تعداد چاه­های مورد نیاز مزایای آرایش معایب آرایش

برنامه ­ریزی­ های انجام­ شده برای این طرح فراساحلی تزریق روزانه حدود ۶ میلیون فوت مکعب کربن­دی­اکسید در روز را طی سه سال مشخص نموده است. به طور کلی از جمله اطلاعاتی که برای این­گونه طرح­ها نیاز است می­توان به موارد زیر اشاره نمود:مهم‌ترین مشکلاتی که در فرایند تزریق کربن­دی­اکسید در این میدان مورد مشاهده واقع شد، بحث خوردگی خطوط انتقال به سبب ماهیت خورنده­ی کربن­دی­اکسید می­باشد. یکی دیگر از مشکلات، ایجاد آسفالتین در محدوده­ی فشاری کربن­دی­اکسید به مخزن می­باشد.آرایش­های مختلف چاه­ها به منظور افزایش راندمان جاروب ماکروسکوپیک در منطقه­ی حاشیه­ی میدان (مناطقی که قبلاً بوسیله­ی آب مورد تزریق قرار گرفته­اند) مورد بررسی قرار می­گیرند. این آرایش­ها در جدول زیر آورده شده­اند.شکل ۴: انتخاب محل تزریق گاز کربن دی اکسید.

  • انتخاب فرایند مناسب برای تزریق کربن­دی­اکسید با توجه به دمای مخزن
  • بررسی کامل رفتار کربن­دی­اکسید در مخزن
  • تهیه­ی اطلاعات کامل در مورد شرایط انتقال و تأثیر ساختار زمین­شناسی بر تزریق
  • تعیین میزان و کیفیت کربن­دی­اکسید تزریقی
  • ارزیابی اقتصادی برای انجام تمامی مراحل تزریق

تحقیقات توسط مؤسسه انرژی آمریکا در مورد تزریق کربن­دی­اکسید انجام شده است. در این تحقیقات هزینه­های تقریبی برای تزریق برآورد شده است. در این بررسی­ها فشار تزریق گاز کمتر از ۹۰ درصد فشار شکست سازند در نظر گرفته شده است. در این بررسی که برای برآورد اقتصادی تزریق در شمال آمریکا، اروپا، استرالیا و نیوزیلند(ANZ)  [۴] انجام شده است، دو مدل بسیار ساده در نظر گرفته شده­اند. این مدل­ها عبارتند از:

  • مخزن خوب
  • مخزن ضعیف
جدول ۴: ویژگی­های زمین­شناسی و چاه برای دو مخزن خوب و ضعیف.  
کیفیت مخزن/حجم تزریق Mtpa 3 Mtpa 12  
مخزن ضعیف ۱۶ ۶۱  
مخزن خوب ۲ ۸  
  جدول ۵: تعداد چاه­های مورد نیاز.
 
  واحد مخزن ضعیف مخزن خوب
ضخامت مفید m ۵ ۱۵
تراوایی مطلق md ۱۵۰ ۴۰۰
عمق میانی مخزن m ۱۷۰۰ ۱۷۰۰
گرادیان فشاری منافذ bar/m ۱۰۰۲/۰ ۱۰۰۲/۰
گرادیان دمایی m100/ ۳ ۳
دمای سطحی ۲۰ ۲۰
گرادیان شکاف bar/m ۱۳۶/۰ ۱۳۶/۰
فشار اولیه منافذ bar ۱۷۰ ۱۷۰
دمای مخزن ۷۱ ۷۱
حد فشار تزریق (درصد گرادیان شکاف) % ۹۰ % ۹۰
فشار اولیه  تزریق bar ۲۰۸ ۲۰۸
تراوایی نسبی ۳/۰ ۳/۰
شعاع ریزش m ۷۶۲ ۷۶۲
شعاع دهانه چاه m ۰۹/۰ ۰۹/۰
اسکین کل ۵/۲ ۵/۲

تعداد چاه­های مورد نیاز برای تزریق دو مقدار ۳ و ۱۲ میلیون تن کربن­دی­اکسید در سال عبارتند از:

هزینه­های تزریق برای پارامترهای مختلف تأثیرگذار بر فرایند تزریق در جدول ۶ آورده شده­اند. همان­طور که مشاهده می­شود برای مناطق مختلف، هزینه­های تزریق کربن­دی­اکسید برای قسمت­های مختلف، متفاوت می­باشند.

جدول ۶: هزینه­های تزریق کربن­دی­اکسید برای مناطق مختلف جهان
هزینه منطقه­ای (بر حسب دلار آمریکا در سال ۲۰۱۰)   استرالیا و نیوزیلند اروپا ایالات متحده آمریکا
پیمایش لرزه­ای سه­بعدی min US$/svy ۱۸ ۲۵ ۱۸
هزینه­ی مانیتور چاه­های عمیق min US$/well ۶ ۶ ۵
هزینه­ی مانیتور چاه­های کم عمق min US$/well ۵/۰ ۷/۰ ۱
هزینه­ی چاه­های تزریق min US$/well ۷ ۷ ۱۰
هزینه­ی ترک چاه min US$/well ۱ ۷/۰ ۱
هزینه­ی مانیتور ترک چاه min US$/well ۵/۰ ۷/۰ ۵/۰
خطوط ارتباطی بین چاه­ها min US$/well ۲۴/۰ ۳۵/۰ ۲۵/۰
افزایش هزینه­ی چاه ها در هر سال %
هزینه­های جاری (OPEX) مربوط  به چاه % of DrillEX
هزینه­های جاری (OPEX) مربوط  به مانیتور چاه min $/yr ۱/۰ ۱۴/۰ ۱/۰
هزینه­های جاری (OPEX) مربوط  اجاره Min $/yr ۱/۰ ۱۴/۰ ۱/۰
  • نتیجه­ گیری

به طور کلی عواملی که باعث تشویق در ازدیاد برداشت بوسیله­ی تزریق کربن­دی­اکسید در خاورمیانه و سایر نقاط دنیا می­شوند، عبارتند از:

  • اثرات زیست­محیطی.
  • نیاز جهان به نفت­ و گاز.
  • روش تزریق کربن­دی­اکسید روش ارزان و حجم بالای سیال تولیدی در صورت موفقیت می­باشد.
  • از گاز برای نگهداری فشار مخزن استفاده می­شود.
  • کربن­دی­اکسید را می­توان در مناطق خالی از سکنه بیابان­ها و بخش­های ساحلی نگهداری کرد.
  • وجود سطوح صاف برای انتقال خطوط انتقال کربن­دی­اکسید.
  • فضای کافی برای ذخیره کربن­دی­اکسید.

مهم­ترین محدودیت­های پیش­رو برای ازدیاد برداشت با تزریق کربن­دی­اکسید عبارتند از:

  • میزان شناخت از محیط بسیار کم می­باشد.
  • میزان تجربه در انجام ازدیاد برداشت با تزریق کربن­دی­اکسید ناچیز می­باشد.
  • در صورت کاهش قیمت نفت استفاده از روش­های ازدیاد برداشت قابل توجیه نمی­باشد.
  • در صورتی­که میادین در بخش فراساحلی واقع باشند، فراهم نمودن فضای لازم برای تجهیزات بسیار مشکل می­باشد.

پیام سلیمانی-کارشناسی ارشد مهندسی مخازن ،دانشگاه صنعتی شریف

مراجع

[۱] Al-Saleh, Y.M., G. Vidican, L. Natarajan, and V.V. Theeyattuparampil. “Carbon capture, utilisation and storage scenarios for the Gulf Cooperation Council region: A Delphi-based foresight study.” Futures, 2012: 44, 105-115.

[۲] Hinai, Kh. Al, A. Al-Bemani, and Gh. Vakili-Nezhad. “Experimental and Theoretical Investigation of the CO2 Minimum Miscibility Pressurefor the Omani Oils for CO2 Injection EOR Method.” International Journal of Environmental Science and Development, 2014: 5 (2) 142-146.

[۳] Kumar, J., E. Draoui, and S. Takahashi. “Design of CO2 injection pilot in offshore middle east carbonate reservoir.” SPE 179832. Muskat, Oman: Society of Petroleum Engineers, 2016.

[۴] Kuuskraaa, V. A., M. L. Godeca, and Ph. Dipietrob. “CO2 Utilization from “Next Generation” CO2 Enhanced Oil Recovery Technology.” Energy Procedia, 2013: 37, 6854-6866.

[۵] Moortgat, J., A Firoozabadi, Z. Li, and R. Esposito. “CO2 Injection in in vertical and horizontal cores: Measurements and numerical simulations.” SPE 135563. New Orleans: Society of Petroleum Engineers, 2009.

[۶] Theeyattuparampil, V. V., and G. Vidican. “Challenges and opportunities for the emerging carbon capture, utilisation and storage innovation system in the United Arab Emirates.” International Journal of Innovation and Learning, 2013: 13 (3) 284-307.

[۷] Theeyattuparampil, V. V., O. A. Zarzour, N. Koukouzas, G. Vidican, Y. Al-Saleh, and I. Katsimpardi. “Carbon capture and storage Carbon capture and storagefor the GCC countries.” International Journal of Energy Sector management, 2013: 7 (2) 223-242.

[۸] Wei, N., X Li3, R. T. Dahowskib, and C. L. Davidsonb. “Economic evaluation on CO2-EOR of onshore oil fields in China.” International Journal of Greenhouse Gas Control, 2015: 37, 170-181.

 

[۱] Gravity stabilizing gas injection

[۲] Continuous injection

[۳] Water alternating gas

[۴] Australia and New Zealand

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *