روایت تاریـخی از شکل گـیری شرکـت مـلی حـفـاری ایران

۳۸ سال گسترش فیـزیکی
دی ۱۷, ۱۳۹۶
۶۵ سال فوران
دی ۱۷, ۱۳۹۶

روایت تاریـخی از شکل گـیری شرکـت مـلی حـفـاری ایران

منتظر نباشید که دیگران برای شما کاری بکنند لکن خودتان نهضت را به اینجا رسانده اید، خودتان هم کارها را پیش ببرید…

امام خمینی(ره)

شکل گیری شرکت ملی حفاری ایران از مرداد ماه سال ۱۳۵۸ کلید خورد. درروزهای ۲۲ تا ۲۵ این ماه جلسات مشترکی بین مسئولین شرکت ملی نفت ایران‌، نمایندگان شرکت های حفاری(سرویس دهنده) و آقای اشراقی به عنوان نماینده امام خمینی(ره) در کمیته کار انقلاب برگزار شد. خروجی این جلسات  مشترک، تصمیماتی در سه بند بود که هم تکلیف دکل های حفاری موجود در کشور را مشخص می کرد و هم پرسنل شرکت های حفاری. این تصمیمات عبارت بودند از:

 کمیته ای با شرکت یک یا دو نفر از شرکت ملی نفت ایران و نمایندگان شرکت‌های حفاری (به طوری که نصف نمایندگان شرکت‌های حفاری از شرکت‌های سدکو و سد ایران باشد) به اتفاق نماینده امام در کمیته کار تشکیل و کار خود را با رعایت بند دوم صورت مجلس اغاز نماید.

  با توجه به این که هشت دستگاه حفاری در شرکت های حفاری می تواند کار خود را ادامه دهد و تمام شرکت های سرویس دهنده در متن آن قرار دارد کمیته پرسنل لازم را با رعایت ضوابطی که تعیین می‌شود از بین ۴۳۷۰ نفر کارگران شرکت‌های حفاری و سرویس دهنده انتخاب و به شرکت ملی نفت ایران معرفی نماید تا پس از تصرف جهت ادغام آن در شرکت ملی نفت با رعایت سوابق قبلی اقدام شود.

  کمیته‌ی مذکور افراد زائد را تشخیص و به ترتیب زیر گروه بندی خواهد کرد. الف: افرادی که دارای سن ۵۰ سال به بالا هستند. (بازنشسته) ب: افرادی که کار افتاده هستند. ج: کارکنانی که بیکار شناخته می شوند و برای آن ها در سطح صنعت نفت کاریابی می شود. تبصره: برای گروه های اول و دوم طبق مقررات مستمری بازنشستگی و از کار افتادگی برقرار خواهد شد. به انضمام این صورت مجلس نام و امضا شماره کارگزینی ۴۳۷۰ نفر کارکنان شرکت های حفاری و سرویس دهی اعلام شده بود.

به دنبال این تصمیمات مدیر عامل  شرکت ملی نفت ایران و رئیس هیات مدیره این شرکت طی بخش نامه‌ای تاسیس شرکت ملی حفاری ایران را به تصویب یک شرکت فرعی از شرکت ملی نفت ایران اعلام کرد. که جزئیات آن در بخش نامه ی شماره‌ی ۱۲۳۶۳ ۱/۵/۵۵ به تاریخ ۱۱ شهریور ۵۸ آمده است.

ولی عملی نشدن وعده ها و وعید هایی که در بخش نامه ی فوق آمده بود موجب شد که عده ای از کارکنان و کارگران شرکت های حفاری در ۱۴ آبان ماه جاری طی اعلامیه ای خواست های منطقی خود را عنوان و به دولت و مسئولان شرکت های نفت ایران اخطار کنند که در صورت عدم اجرای خواست های آنان در برابر امام و ملت پاسخگو خواهند بود. در این بیانه آمده بود:

۱- ما قاطعانه می‌خواهیم که نسبت به ادغام ۴۵۰۰ نفر کارکنان حفاری و خدمات جنبی در شرکت ملی نفت و قرار دادن آنان در فهرست حقوقی آن شرکت از اول آذر ماه ۵۸ با توجه به پرونده های متشکله جدید و پرونده های کارکنان در شرکت های مربوطه اقدام نمایند.

۲- از خروج کلیه دستگاه های حفاری و لوازم یدکی و وسایل شرکت ها که از خون ما به چنگ سرمایه داران امپریالیزم افتاده است اکیدا جلوگیری نموده و در این رابطه با شورای مرکزی کارکنان این شرکت های حفاری و خدمات جنبی مذاکره شود.

۳- هر چه زودتر نسبت به تاسیس شرکت ملی حفاری ایران اقدام و افراد مورد نیاز آن شرکت را از بین کارکنان اقدام شده انتخاب و به آن شرکت منتقل نمایند.

۴- شرکت نفت تا قبل از تعیین حقوق قطعی از اول مهر ماه ۵۸ طبق قرارداد قبلی مبلغی بین ۳۰۰۰ تومان تا ۶۰۰۰ تومان به عنوان مساعده به هر یک از کارکنان و کارگران پرداخت نماید و پس از تعیین حقوق قطعی ما به التفاوت آن را کسر و یا پرداخت کند.

۵- از هر گونه کاغذ بازی و اتلاف وقت و دادن وعده و وعید جدا پرهیز نمایند.

۶- برای هر نوع توضیح و مذاکره سازنده و ارائه پیشنهاد، شورای مرکزی شرکت های حفاری و خدمات جنبی حاضر است که در اهواز با مقامات مسئول جلسه داشته باشد.

سهام آمریکایی ملی شد

هم چنین شورای اسلامی کارکنان شرکت های حفاری سد ایران و سدکو نیز در تاریخ ۱۷ آبان ماه طی نامه سرگشاده ای به ملت ایران اعلام کردند که با اتکا به خصلت ضد امپریالیسم امام خمینی برای کوتاه کردن دست امپریالیسم خونخوار آمریکا در این رشته از صنایع ایران، از تاریخ ۱۲ آبان ماه، سهام پیمانکاران آمریکایی را در این شرکت ها ملی اعلام می کنند.

متن نامه چنین است:

به نام خداوند مستضعفین

اکنون که حدود ده ماه از انقلاب شکوهمند ما ملت ایران می‌گذرد و دست امپریالیسم آمریکا به برکت واقع بینی و انسان دوستی رهبر بزرگ انقلاب امام خمینی از بیشتر نهاد های جامعه کوتاه شده است، ما کارکنان شرکت های حفاری سدکو و سد ایران با وجود کلیه وعده و وعید هایی که از طرف مقامات مذکور به ما داده می شود هنوز تکلیفمان روشن نشده و تا این لحظه عملا برای آمریکا کار می کنیم.

به همین علت با توجه به سخنان اخیر امام که فرمودند: شما منتظر نباشید این ادارات و استانداری‌ها برای شما کار بکنند.

 ما خودمان وارد عمل شده و از تاریخ ۱۹ آبان ماه ۵۸ اموال شرکت های حفاری سدکو و سد ایران را ملی اعلام می کنیم و چنان چه تا تاریخ ۲۶ آبان ماه با توجه به موارد ذکر شده در صورت مجلس مورخ ۲۵/۵/۵۸ که به امضای ۲ تن از اعضای هیات سرپرستان شرکت ملی نفت ایران رسیده و همچنین موردی که در بخشنامه شماره ۱۲/۳۶/۳۰ – اداره ۱ / ۵ /۵۵ مورخ ۱۱ شهریور ماه ۵۸ شرکت ملی نفت ذکر گردیده است، شرکت ملی حفاری نفت تاسیس نگردد و مواد قطعنامه مورخ ۱۴ آبان ماه کانون مرکزی شوراهای اسلامی کارکنان شرکت های حفاری نفت و خدمات جنبی ایران عملی نشود، ما تا تاسیس شرکت ملی حفاری نفت دست از کار خواهیم کشید تا به ندای رهبرمان که فرمودند (ما از اول هم امیدمان به ملت و جوان های برومند ملت بود این ها بودند که نهضت را به این جا رساندند و این ها هستند که می توانند آن را به پیش ببرند) پاسخ مثبت بدهیم .

ما کارکنان شرکت ملی حفاری نفت ایران از جامعه روحانیت مترقی و شخصیت های ملی و اسلامی و سیاسی می خواهیم که از مبارزه ما علیه امپریالیسم آمریکا حمایت کند.

مواضع صریح کارکنان شرکت های حفاری واکنش جهانگیر رئوفی سرپرست مناطق نفت خیز و عضو هیات مدیره شرکت ملی نفت را در پی داشت . وی در گفتگو با روزنامه اطلاعات تنها راه رفع مشکل را تشکیل شرکت ملی حفاری دانست و گفت: گروهی از شرکت‌های حفاری در جنوب دست از کار کشیده‌اندو تنها شرکت سد ایران که ۵۰ درصد از سهام آن آمریکایی است و شرکت سدکو که ۱۰۰ درصد از سهام آن آمریکایی است کار می کنند. کارکنانی که دست از کار کشیده اند می گویند که مارا جذب شرکت ملی نفت کنید. با این گروه که کار نمی کنند صحبت هایی داشتیم که به توافق هایی رسیدیم. راه حلش تنها تاسیس شرکت ملی حفاری ایران برای جذب کارکنان و پیمانکاری‌ها بود.

بدنبال شدت گرفتن اعتراضات، آقای اشراقی به فرمان امام خمینی برای بررسی مسائل صنعت نفت به اهواز سفر می کند و در جمع اعضای شورای اسلامی کارکنان شرکت های حفاری حاضر می شود. وی در تماس تلفنی با معین فر وزیر نفت قول تاسیس شرکت ملی حفاری را می گیرد و رسما از اول دی سال ۱۳۵۸ شرکت مای حفاری ایران رسمیت پیدا می کند.

۳۸ سال گسترش فیـزیکی

معضلی بنام نیروی انسانی مازاد در ستاد( کمبود در عملیات)

چهار شاخص کلیدی در بهره وری عملکرد ملی حفاری

خصوصی سازی ملی حفاری؛ضرورت یا تکلیف؟

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *