۴۰ میلیون دلار هزینه توتال برای بانک اطلاعاتی توانمندی شرکت های ایرانی

آیین نامه نظام یکپارچه صدور گواهی نامه کیفیت محصولات و خدمات برای سازندگان کالا و تجهیزات صنایع نفت
مرداد ۳۰, ۱۳۹۷
IPICB از نگاه آمار
شهریور ۶, ۱۳۹۷

۴۰ میلیون دلار هزینه توتال برای بانک اطلاعاتی توانمندی شرکت های ایرانی

پاتریک پویان، مدیرعامل شرکت توتال گفت: «توتال به دلیل خروج از طرح توسعه فاز ۱۱ میدان گازی پارس جنوبی در خلیج فارس ۴۰ میلیون دلار متضرر شده است.» و برای شرکتی در مقیاس توتال که سالانه ۱۵ میلیارد دلار سرمایه‌گذاری انجام می دهد، زیان ۴۰ میلیون دلاری چندان قابل توجه نیست.
پویان گفت: «شما نمی توانید بدون دسترسی به سیستم مالی آمریکا در ۱۳۰ کشور جهان فعالیت داشته باشید. بنابراین در حقیقت ما قوانین آمریکا را اجرا می کنیم و مجبوریم ایران را ترک کنیم… شرکتی مثل ما باید به قوانینی که در موردش به اجرا گذاشته می شود احترام بگذارد… بنابراین ما باید از ایران خارج شویم… اما من امیدوارم یک روز بتوانیم به ایران برگردیم.»

توتال همانقدر که در گرفتن پروژه در ایران بعد از امضاء معاهده برجام بین ایران و کشورهای ۵+۱ عجول بود و سریعا برای انجام پروژه فاز ۱۱ پارس جنوبی حتی تا عقد قرارداد محرمانه‌‌ای با شرکت ملی نفت ایران پیش رفت، هنوز چوب تحریم های امریکا بلند نشده، از این پروژه خود را کنار کشید. به گفته مدیر عامل توتال، این شرکت در این رفت وآمد عجولانه و بابت کارهایی که در فاز مقدماتی پروژه انجام داده ، رقمی نردیک به ۴۰ میلیون دلار متضرر شده است که حتما چنین شرکت حسابگری،این عدد را به حساب پروژه ویا مطالباتش از شریک چینی اش خواهد گذاشت. مبلغی که ظاهرا بابت هزینه ارزیابی شرکت ها، پیمانکاران وسازندگان ایرانی و نیز برگزاری مناقصات مورد نیاز برای انتخاب پیمانکاران پایین دستی و بالادستی پروژه هزینه کرده است و شاید هم بخش عمده ای از این هزینه بابت فرایند ارزیابی به کارمندان خودش که کار ارزیابی را انجام داده اند پرداخت شده است.
نکته مهم اینجاست که از فعالیت هایی که منجر به پرداخت هزینه توسط شرکت توتال در فاز ابتدایی پروزه فاز ۱۱ پارس جنوبی شده است، هیچ فعالیت مطالعاتی و عملیاتی منجر به ارزش افزوده برای پروژه و کشورمان بشود نشده است و خروجی فعالیت های ارزیابی انجام شده، اطلاعات کاملی است که توتال بعد از یکسال گشت وگذار در میان سازندگان، پیمانکاران و سرویس کمپانی های ایرانی بدست اورده است. به گفته شرکت هایی که در این فرایند برگزاری مناقصات ، مورد ارزیابی کارشناسان توتال قرار گرفته اند، فرم ارزیابی داده شده به شرکت های ایرانی، در برگیرنده جزئی ترین اطلاعات محرمانه شرکت ها از جمله توانمندی های تجهیزاتی، پرسنلی، مالی، دانش فنی، نرم افزاری و…. بوده است. شرکت های ایرانی هم برای اینکه خودشان رادر قامت یک شرکت بین المللی به توتال عرضه کنند، هر انچه را که توتال می خواسته و شاید برخی اطلاعات بیشتر را هم که در فرم های ارزیابی توتال نبوده، در اختیار کارشناسان این شرکت قرارداده اند.
این ارزیابی ها که در قالب مناقصه برای برای انتخاب پیمانکاران و سرویس کمپانی ها و سازندگان داخلی هم در بخش بالادستی و هم در بخش پایین دستی پروژه انجام شده است، منجر به ایجاد یک بانک اطلاعاتی جامع و موثق از توانمندی های شرکت های داخلی شده است که هم اکنون در اختیار شرکت توتال است.
حال با این اوصاف می توان به مدیر عامل توتال حق داد که ادعا کند بابت کارهایی که در فاز ۱۱ پارس جنوبی انجام داده است، ۴۰ میلیون دلار متضرر شده است؟ آیا توتال در این بازی ضرر کرده و یا شرکت های داخلی که اطلاعات محرمانه شان را براحتی در اختیار توتال قرارداده اند؟ و شاید هم مدیر عامل توتال ارزش اطلاعاتی را که کسب کرده بخوبی می‌داند که می گویدبرای شرکتی که گردش مالی سالیانه اش ۱۵ میلیارد دلار است، ۴۰ میلیون دلار چندان قابل توجه نیست؟
آنچه در ادامه می خوانید نمونه هایی از check list شرکت توتال است که در ارزیابی شرکت های ایرانی موظف به تکمیل آنها بوده اند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *