رونمایی از چهار محصول جدید ایرانول روغن ایرانی برای خودروهای خارجی
شهریور ۱۲, ۱۳۹۷
پیش بینی آژانس بین المللی انرژی (IEA) از رشد مصرف گاز طبیعی تا سال ۲۰۲۳
شهریور ۱۶, ۱۳۹۷

۲۰۴۵ نقطه ی عطف انرژی های پاک

هزینه‌ی انرژی‌های نو (تجدیدپذیر) کاهشی شدیدتر از پیش‌بینی های ارائه شده از خود نشان می دهد، که دلیل آن ظهور تکنولوژی توربین های غول‌پیکر بادی به بازار انرژی است. نتیجه‌گیری بخش انرژی و مالی بلومبرگ که مؤسس آن میشایل لیبریخ می باشد این است که انرژی پاک، ۸۶ درصد از بازار ۲/۱۰ تریلیون دلاری سرمایه‌گذاری در بخش نیرو را در سال ۲۰۴۰، از آن خود می کند.
در یک کنفرانس گروه تحقیقاتی در لندن لیبریخ بیان کرد که تکنولوژی، هزینه های اولیه ی مزارع خورشیدی و بادی را کاهش خواهد داد و باعث می شود که انرژی پاک در بخش های زیادی از تأسیسات، بسیار اقتصادی تر از سوخت های فسیلی شود. پیشرفت قابل ملاحظه ای که در صنعت، طراحی توربین های بادی انجام گرفته است را می توان در نمودار زیر مشاهده نمود. در این صنعت، هم اندازه و هم خروجی یا بازدهی توربین ها افزایش قابل ملاحظه ای داشته است. به صورتی که از سال ۱۹۹۰ که این توربین ها بازدهی ۵/۰ مگاواتی داشته اند در سال ۲۰۱۵ خروجی ۹ مگاوات را داشته باشند و پیش بینی این است که در سال ۲۰۲۵خروجی این توربین ها به مقدار ۱۳-۱۵ مگاوات برسد.

از ابتدای سال ۲۰۰۴، ماشین های بزرگ تری در صنعت بادی جهان ظهور کرده که جریان برق بیشتری را به داخل شبکه‌ی برق وارد می کنند. این توربین ها با مدل هایی که توسط زیمنس AG، سیستم های بادی وستاس ۱ A/S که پره ی هر یک از این توربین ها به اندازه ی یک ایرباس A380 می باشد، طراحی شده است.
ظهور توربین های بزرگ تر در دهه ی بعدی باعث شد که توسعه دهندگان پروژه های مزرعه بادی دریایی در آلمان بتوانند برق بدون سوبسید را در پروژه های آتی خود تولید کنند. لیبریخ خاطرنشان کرد که «یکی ازعلل کاهش هزینه های این پروژه های دریایی که قابلیت رقابت پذیری آنها بدون حمایت دولت افزایش یابد، ظهور این توربین های غول آسا است.»توربینی را تصور کنید که دارای پره هایی بزرگ تر از برج شارد لندن۲ باشد.
فرایند مشابهی جهت تولید الکتریسیته ارزان قیمت و قابل رقابت برای برق خورشیدی نیز وجود دارد. لیبریخ دو نقطه ی عطف را پیش بینی می‌کند که در آنها هزینه انرژی های نو به گونه ای خواهد بود که انرژی تولید شده توسط گاز طبیعی و زغال‌سنگ جذابیت خود را از دست خواهد داد. اولین موضوع ارزان شدن برق خورشیدی و بادی در تکنولوژی های جدید بادی و خورشیدی است. در شکل زیر، نمودار نشان می‌دهد که در ۲۰۲۵ در کشور ژاپن به صرفه‌تر است که یک نیروگاه برق خورشیدی ساخته شود تا این که از ژنراتورهایی با سوخت زغال‌سنگی استفاده گردد. این نقطه برای کشور هند با استفاده از نیروی بادی و در سال ۲۰۳۰ به وقوع می‌پیوندد.
لیبریخ بیان کرد که «در این نقطه هر نیروگا‌هی که بخواهد از مدار خارج شود محتمل است که با یک نیروگاه بادی یا خورشیدی تعویض گردد». این نقطه عطف در اینجا یا در هرکجای جهان وجود خواهد داشت.


نقطه‌ی عطف دوم؛ یک مقدار جلوتر درست زمانی که نگهداری و فعالیت نیروگاه‌های زغال‌سنگی و گازی فعلی پر هزینه‌تر از گرفتن نیرو از انرژی خورشیدی و بادی است. نمودار زیر از پیش بینی BNEF، نشان می‌دهد که این نقطه ممکن است در اواسط دهه‌ی آتی در دو کشور چین و آلمان اتفاق بیافتد.
به خاطر این‌که هزینه انرژی در هر کشوری با کشور دیگر متفاوت است، نتیجه گیری قطعی در مورد این که چه زمانی انرژی‌های نو قادر خواهند بود جای انرژی‌های فسیلی را در شبکه ی برق بگیرند قدری مشکل است. به عنوان مثال، کشور برزیل بیشتر انرژی خود را از سدهای آبی تأمین می کند و کشور فرانسه بیشتر از هر چیز وابسته به انرژی اتمی است، تکنولوژی هایی که در جاهای دیگر کمتر استفاده می شود.
برای لیبریخ، اقتصاد انرژی های بادی و خورشیدی به اندازه‌ی کافی متقاعد کننده هستند که فارغ از تصمیمات ترامپ، زغالسنگ بتواند در جایگاه بالای انرژی جهان قرار بگیرد.
کسی نمی تواند از این موضع که زغال‌سنگ جایگاه خود را مخصوصاً در ایالات متحده و چین از دست خواهد داد جلوگیری کند. آینده از آن انرژی های نو است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *