پیش بینی آژانس بین المللی انرژی (IEA) از رشد مصرف گاز طبیعی تا سال ۲۰۲۳

۲۰۴۵ نقطه ی عطف انرژی های پاک
شهریور ۱۲, ۱۳۹۷
پیش بینی آژانس بین المللی انرژی (IEA) از رشد مصرف گاز طبیعی تا سال ۲۰۲۳
شهریور ۱۶, ۱۳۹۷

پیش بینی آژانس بین المللی انرژی (IEA) از رشد مصرف گاز طبیعی تا سال ۲۰۲۳

پیش‌بینی تولید و مصرف گاز طبیعی به دلیل روند رو به رشد تقاضای برای آن و همچنین مزیت‌های نسبی گاز در تامین آینده انرژی دنیا همواره مورد توجه قرار دارد. در همین راستا به خلاصه پیش بینی آژانس بین المللی انرژی (IEA) از رشد مصرف گاز طبیعی تا سال ۲۰۲۳ در مناطق مختلف دنیا می‌پردازیم. طبق پیش‌بینی‌های به عمل آمده، بازار جهانی گاز طبیعی در سال ۲۰۲۲ از مرز ۴ تریلیون متر مکعب (tcm) عبور خواهد کرد و سالانه به طور میانگین ۶/۱ درصد رشد در طول این دوره پیش‌بینی شده است. بازارهای نوظهور آسیا، با پیشگامی چین، بیش از نیمی از این رشد را در اختیار خواهند داشت.
چین به بزرگ‌ترین کشور وارد کننده گاز طبیعی در سال ۲۰۱۹ تبدیل خواهد شد. یکی از دلایل رشد مصرف گاز طبیعی به عنوان یک سوخت پاک در چین که حدود ۸ درصد در سال برآورد شده است، به سیاست‌ها و برنامه‌های چین در کلیه بخش‌های اقتصادی این کشور (برنامه ۵ ساله سیزدهم) بر می‌گردد. رشد مصرف چین در این دوره معادل یک سوم رشد کل کشورهای دنیا خواهد بود. سهم صادرات چین در این دوره از ۳۹ درصد به ۴۵ درصد خواهد رسید. سایر اقتصادهای نوظهور آسیا مصرف گاز طبیعی خود را با اهداف صنعتی (شامل کود و پتروشیمی)، تولید برق و توسعه بازار داخلی و زیرساخت‌های خود برای واردات LNG بیشتر، افزایش خواهند داد. شکل ۱ رشد مصرف گاز طبیعی در مناطق مختلف دنیا را از سال ۲۰۱۷ تا سال ۲۰۲۳ نشان می‌دهد.

مناطق غنی از گاز طبیعی، تحت رهبری خاورمیانه و آمریکای شمالی، نیز رشد پایدار در مصرف را تجربه می‌کنند. خاورمیانه در طول دوره رشد مداوم را پیش بینی می‌کند، که عمدتاً به دلیل افزایش نیاز به مصرف گاز در صنعت، تولید برق و شیرین سازی آب دریا است. در ایالات متحده، فراوانی عرضه گاز محلی، استفاده بیشتر از گاز را در صنایع شیمیایی و دیگر بخش‌های صنعتی تشویق می‌کند. در دسترس بودن و استفاده از گاز طبیعی در مصر در افزایش مصرف در آفریقا نقش مهمی ایفا می‌کند، این در حالی است که بازار آمریکای لاتین به منظور توسعه نقش تولید داخلی در حال اصلاح است. مصرف گاز در اوراسیا به دلیل رشد اقتصادی، ناگهان اندکی کاهش می‌یابد. همچنین انتظار می‌رود بازارهای خالص وارداتی مانند اروپا، ژاپن و کره جنوبی تقاضای گاز طبیعی خود را ثابت نگه دارند.
رقابت قیمت و اصلاحات بازار برای حفظ رشد پایدار تقاضای گاز طبیعی در بازارهای نوظهور حیاتی خواهد بود. بازارهای در حال ظهور نسبت به قیمت‌ها از خریداران سنتی بسیار حساس‌تر هستند. بنابراین توانایی رقابت پذیری گاز طبیعی، چه از تولید داخلی چه از بخش وارداتی، یک عامل حیاتی در حفظ چنین رشد تقاضایی است. بازارهای در حال ظهور آسیا، که پیش‌بینی شده است در میان مدت نیمی از افزایش رشد مصرف جهانی را داشته باشند، هنوز هم عمدتاً از مکانیسم‌های شاخص نفتی برای تعیین قیمت گاز طبیعی استفاده می‌کنند. کشورهای وارد کننده اگر قصد دارند از توسعه بازارهای عمده‌ی گازی، از جمله مکانیسم‌های قیمت‌گذاری گاز طبیعی مبتنی بر بازار بهره‌مند شوند، باید به دنبال اصلاحات مناسب بازار به منظور گشایش بیشتر بازارهای داخلی گاز خود باشند.
در طول دوره پیش‌بینی، تقاضا برای گاز در بخش صنعت از بخش تولید برق در رشد تقاضای پیشی می‌گیرد و به عنوان مهم‌ترین بخش ایفای نقش می‌کند. در دهه گذشته تولید برق نیمی از رشد مصرف گاز طبیعی را با توجه به عرضه سوخت فراوان در بازار، به خود اختصاص می‌داد. در طول دوره پیش بینی، تقاضای گاز طبیعی برای تولید برق همچنان در آمریکای شمالی و خاورمیانه به دلیل منابع داخلی ارزان قیمت همچنان رشد خواهد داشت اما رشد آهسته‌تر تقاضای برق و افزایش سریع تولید برق تجدیدپذیر در جهان، چشم انداز رشد آن را محدود می‌کند.
بیشتر مقدار افزایش تولید گاز از مناطق تولید کننده اصلی مانند خاورمیانه، چین و مصر به بازارهای داخلی اختصاص پیدا خواهد کرد. خارج از ایالات متحده، استرالیا و روسیه کشورهای اصلی در رشد صادرات هستند (شکل ۲). روسیه در تلاش است تا منابع صادراتی خود را از طریق زیرساخت‌های صادراتی جدید، با خط لوله به چین و پایانه‌های صادرات LNG، متنوع سازد. در مقابل، کمبود عرضه داخلی در اروپا با تخلیه مداوم تولید دریای شمال و از بین رفتن میدان Groningen، افزایش می‌یابد و اروپا متقاضی وارد شدن LNG اضافی و واردات خط لوله برای پرکردن این شکاف خواهد بود.

بر اساس پیش‌بینی‌ها پس از یک دوره عرضه گسترده، بازار LNG ممکن است تا سال ۲۰۲۳ مجدداً شروع به قوی‌تر شدن تقاضا کند (شکل ۳). LNG به عنوان محرک اصلی رشد تجاری بین منطقه‌ای گاز طبیعی با ظرفیت قوی صادرات پایدار می‌ماند. موج پروژه‌های صادرات LNG حدود ۱۴۰ میلیارد متر مکعب ظرفیت مایع‌سازی را بین سال‌های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۳ افزایش می‌دهد و ظرفیت جهانی تقریبا ۳۰ درصد افزایش خواهد یافت. بیش از نیمی از این افزایش (بیش از ۸۰ میلیارد متر مکعب) در ایالات متحده اتفاق می‌افتد. استرالیا و روسیه نیز به ترتیب با مشارکت ۳۰ و ۱۵ میلیارد متر مکعب کمک‌های قابل توجهی انجام می‌دهند. در مقابل، گسترش خط لوله بیشتر محدود است و عمدتاً در شمال امریکا (ایالات متحده به مکزیک) و از اوراسیا به اروپا و چین رخ خواهد داد.

نکته قابل توجه به عنوان بخش پایانی پیش‌بینی‌ها، ظهور ایالات متحده به عنوان یک صادر کننده جهانی و به چالش کشیدن ویژگی‌های سنتی تجارت LNG می‌باشد. انتظار می رود موج پروژه‌های مایع سازی در دو سال آینده، تامین عرضه و رشد تجارت LNG را تضمین کند، اما ویژگی‌های سنتی قراردادهای عرضه را به چالش بکشد. ظهور صادرات ایالات متحده با مقصدهای انعطاف‌پذیر و قیمت‌گذاری با شاخص‌گاز، مدل‌های مختلفی را از قراردادهای استاندارد تحویل ثابت، ارائه می‌دهد. استرالیا و ایالات متحده به عنوان بازیگران جهانی جدید LNG، به نظر می‌رسد که قطر را در بازار آسیا به چالش خواهند کشید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *