بومی ســازی، مهمترین دستاورد چهل ساله صنعت نفت
بهمن ۲۴, ۱۳۹۷
برون سپاری تعمیرات
بهمن ۲۸, ۱۳۹۷

به چهل رسیدیم

ابوذر منصوری – در میان اقوام و فرهنگ‌های گوناگون، برخی اعداد معانی و مفاهیم نمادین دارند؛ یکی از این اعداد، عدد ۴٠ است. چهل، عدد خاصی است.نوعی نقطه عطف یا رسیدن به جایی که نگاه کنی به پشت سر که چه کاشته ای و چه می شود.«چهلم» از منظر تاریخی ریشه در تاریخ کهن ایران دارد.درباره آن بسیار نوشته اند. صوفیان از «چله نشینی» و ریاضت آن گفته اند و کودکان از شیرینی چله نشینی پای آجیل شب چله و ما از سختی های رسیدن به شماره چهلم ماهنامه «چشم انداز نفت» در این وانفسا و سختی ها، حسی از سختی صوفیان و کامی از شیرینی کودکان داشتیم.
نشریه چشم انداز نفت با همه سختی ها و مشقت هایی که گذراند به شماره ۴۰ خود رسیده است.جشن می گیریم؟ نه فرصتی است نه حوصله‌ای.با این همه نمی شود هرگز از عدد ۴۰ به سادگی گذشت. همین است که برای ذوق زدگی بابت رسیدن به شماره ۴۰، در حد یک صفحه به آن می پردازیم. هیچ که نباشد این چهل بهانه ایست برای گفتن و گفتن از آنچه که گذشت و هر چه منتظریم بیاید. آخر در این روزگار که سرعت نشر هر نوشته ای در کمتر از ثانیه است و سریع ترین رسانه های خبری هم نمی توانند به گرد پای سرعت بالای تکنولوژی در نشر مطالب و انحصار آن بپردازند، چگونه می‌توان در گوشه بازار مطبوعات در قالب یک ماهنامه به نشر و اشاعه اطلاعات، دانش و نتایج پژوهش‌ها درباره پیشرفت‌های جاری در یک حوزه تخصصی بپردازیم؟ آن‌طور که اساتید حوزه رسانه نوشته اند:« مجله یا گاهنامه، گونه‌ای کتابچه دوره‌ای است که با چاپ مقاله‌های عمومی یا علمی به گسترش و اشاعه اطلاعات، دانش و نتایج پژوهش‌ها درباره پیشرفت‌های جاری در یک حوزه علمی خاص بپردازد و در تهیه مطالب آن بیشتر از یک نفر مشارکت داشته باشد.» در همین ابتدا بنویسم پیرو همین پیام سعی مان آن بود که در این شماره تک صدایی نباشیم و از سایر نگاه ها و تفکرات مبسوط در زمینه های مرتبط بهره ببریم. شماره چهل را از کجا آغاز کنیم؟ اگر اهل روزنامه نگاری باشید، خوب درک می کنید رساندن یک ماهنامه به شماره ۴۰ چه مشقت هایی دارد. درد چند شغله بودن جماعت روزنامه نگار و هرگز در اولویت نبودن رساندن مطلب یا تازه نگاه داشتن برای چاپ در یک ماهنامه چه سختی هایی برای سردبیر و دبیران تحریریه دارد. چگونه مطلب را تا صفحه آرایی تازه نگاه دارند؟
۴ سال از روزی که به عنوان مخاطب این نشریه با نام چشم انداز نفت به عنوان یک نشریه تخصصی حوزه صنعت نفت آشنا شدم می گذرد و روزی دیگر بر مبنای سیاست های راهبردی نشریه در حوزه حمایت از ساخت داخل تجهیزات صنعت نفت افتخار سفارش نوشتن مطلب به من داده شد با همه علاقه و احترام فکر نمی کردم روزی باید برای بقا و اعتلای اهداف تعیین شده در نشر این نشریه تخصصی، خود وارد تحریریه شده و به قول معروف، آستین ها را بالا زده و کار را جدی گرفته و تلاش کنم نشریه خواندنی و کاربردی در حمایت ساخت داخل در صنعت نفت به عنوان سردبیر روی کیوسک ببرم.
روزهای ابتدایی صحبت با مهندس حیدری صاحب امتیاز نشریه در ذهنم هدف تنها بسط و توسعه مطالب خواندنی نشریه بود. ملاقات و تشکیل جلسه با تنی چند از اساتید حوزه رسانه و صنعت نفت آرام آرام حساسیت در انتخاب سوژه و نویسنده و گرافیک نشریه را بالا برد.گام اول همیشه دشوارتر است، باید بتوان شماره ‌‌ای
از نشریه را دست بگیریم و با اعتماد به نفس به همه نشان بدهیم. چالش بزرگ سردبیری یک مجله،«سوژه» است و موضوعی که جذابیت کافی برای رضایت خواننده در خود داشته باشد.با تجربه های این کار به آن می گویند «فیل هوا کردن…»!
سعی کردیم با وسواس سراغ هر سوژ ه برویم. ماهیت نشریه باعث شد تا از سوژه های خبری فاصله بگیریم و این خلاء را با انتخاب موضوع های تخصصی و تحلیلی در تمام حوزه های صنعت نفت پر کنیم. تلاشمان آن است که نگاهی جدی تر به تمام حوزه های این صنعت عظیم و تاثیر گذار در سطح جامعه و جهان داشته باشیم. به سمت نوشتن پرونده‌های اختصاصی بر مبنای دانش، بینش، تجربه و اعتقاد کارشناسان فعال در حوزه‌های مختلف صنعت نفت برویم. هیچ ادعایی در کامل بودن حرف ها و نوشته‌هایمان نداریم اما از نگاه یک کارشناس در هر حوزه اعضای تحریریه اعتقاد به اصلاح و بهبود روش ها و ساختاری اجرایی امروز دارند.
چشم انداز نفت را که ورق بزنید خیلی زود متوجه تغییرات خواهید شد.تغییر اول پیوستگی مطالب درباره یک موضوع است.اگر موضوعی را به عنوان پرونده انتخاب کرده ایم می بایست بتوانیم درباره آن نگاه های متفاوت را بیان کنیم.«نگاه کارشناس» را نقطه قوت پرونده ها می دانیم. ترجمه مطالب دانش محور یا اختصاص صفحه های مجزا به حوزه منابع انسانی صنعت نفت را مبنای توجه ویژه به بالاترین سرمایه موجود در سطح سازمان‌ها می‌دانیم. اضافه شدن قسمت «باشگاه کارشناسان» از آن قسمت‌هایی است که هر نشریه تخصصی برای تنوع مطالب و رضایت مخاطب به آن احتیاج دارد.
چیزهایی هم هست که نگرانمان می‌کند. وقتی مجله همراه می‌شود با نام و چهره های صاحب نظر در حوزه های مرتبط، مسئولیت ما را صد چندان می‌کند که بتوانیم حق مطالب نوشته شده را امانت‌دار باشیم. همین جا باید از کلیه دوستان خبرنگار، کارشناسان صنعت نفت، اساتید دانشگاه و بخش خصوصی که قابل دانستند با همه دغدغه ها برای این شماره قلم بدست گرفتند تشکر کرد. تمام تلاشمان این بود که حرفی نو در این شماره داشته باشیم بی رحمانه خودمان را نقد کردیم. چهل شماره از یک ماهنامه باید معیار خوبی باشد برای سنجش آنچه هستیم و آنچه باید باشیم. شماره چهل هیچ ارزشی ندارد اگر چهل و یک، شماره‌ای متفاوت نباشد!
این شماره توفیق اجباری است تا بار دیگر خودمان را از ابتدا تا امروز مرور کنیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *