شیوه‌نامه ساخت بار اول حلقه مفقوده بومی سازی اقلام دهگانه در صنعت‌نفت
دی ۱۱, ۱۳۹۸
موازی کاری در حمایت از ساخت داخل توسط یک نرم افزار
دی ۱۲, ۱۳۹۸

بومی سازی Inflatable Packer

فروردین ماه سال ۱۳۸۸ پس از ۶۰ روز پر اضطراب، تنها یک نام بود که برای متولیان مهار فوران گاز از سکوی ابوذر نوید بخش آرامش بود. تمام بررسی ها نشان داده بود که مهار نهایی فوران گاز از کنار لوله جداری چاه A-11-20 سکوی ابوذر با نصب Inflatable Packer میسر خواهد شد. این اتفاق در دهم فروردین افتاد و پس از جستجوی زیاد و صرف هزینه چند برابری برای خرید این وسیله با واسطه از سازنده کانادایی، با مهارت تیم لوله مغزی سیار شرکت نفت فلات قاره ایران، این وسیله در عمق مورد نظر در انتهای چاه نصب شد و فوران گاز ترش از بستر دریا بطور کامل مهار شد.
هر چند که آن روزها کمتر از نقش این تجهیز کانادایی در مهار فوران گاز سخن گفته شد اما حالا با گذشت بیش از ۱۰ سال از آن حادثه، باز هم نام Inflatable Packer رسانه‌ای شده است.
آن هم در مورد یک رویداد بسیار مهم در حوزه بومی سازی تجهیزات صنعت نفت. پس از سه سال کار تحقیقاتی و تست های آزمایشگاهی و کارگاهی Inflatable Packer ساخته شده توسط جمعی از محققان دانشگاه صنعتی شریف در یکی از چاه‌های شرکت نفت مناطق نفت خیز جنوب نصب و پس از انجام عملیات مورد نظر بر روی چاه با موفقیت بازیافت و از چاه خارج شده است.
جدای از مباحث فنی مرتبط با ساخت این تجهیز درون چاهی، این موفقیت بزرگ مرهون سه عامل مهمی است که در صورت تحقق آن‌ها بومی سازی تجهیزات صنعت نفت مسیر واقعی خود را پیدا خواهد کرد:

۱- دانشگاه، محور فعالیت های تحقیقاتی صنعت
این تجهیز بسیار حیاتی مورد استفاده در عملیات تعمیری و بهبود شرایط تولیدی چاه‌ها، در دانشگاه صنعتی شریف طراحی و ساخته شده است. جایی که هنوز برخی در داخل صنعت نفت باور ندارند که می تواند خارج از پروژه های کاغذی و تحقیقاتی، درمانی برای مشکلات عملیاتی صنعت نفت نیز پیدا کند. موضوعی که وزیر نفت با واگذاری مطالعات چندین میدان نفتی به دانشگاه های مختلف ثابت کرده که به توانایی‌های دانشگاه‌ها برای تحقق این امر باور دارد. اما این کافی نیست و این روحیه باور پذیری باید به تمام ارکان صنعت نفت رسوخ پیدا کند.

۲- اعتماد کارشناسان صنعت نفت به سازندگان داخلی
ریسک مجموعه مدیریتی و فنی شرکت نفت مناطق نفت خیز جنوب برای استفاده از پکر ساخته شده در تعدادی از چاه های تولیدی این شرکت، اقدامی شجاعانه و قابل تقدیر است. این باور که فقط کارشناسان داخل صنعت نفت دلسوز ترین افراد برای حفاظت از منافع ملی و آسیب نرسیدن به چاه‌ها هستند؛ منجر شده است که به تجهیزاتی که برای اولین بار در کشور ساخته می‌شوند کمتر اجازه تست میدانی در چاه ها و تطبیق با شرایط عملیاتی داده شود. هر چند که برای رفع این چالش اخیراً دستورالعملی توسط وزیر نفت صادر شده است. البته توجیه فنی کارشناسان صنعت نفت بدلیل عدم صدور گواهینامه کیفیت برای محصولات داخلی توسط نهاد‌های بین المللی است که این قبیل تجربه‌ها ثابت می کند وقتی تجهیزی مطابق با استانداردهای بین المللی موجود ساخته و تست می شود و در شرایط عملیاتی واقعی نیز در چاه رانده می‌شود و مطابق آنچه که گروه فنی توقع دارند عمل می کند، شاید اصرار بر داشتن گواهینامه های بین المللی مانند API آنهم در این شرایط سخت بین المللی قدری سختگیرانه است.

۳- رهایی از ساختار های اداری پیچیده برای بومی سازی
بومی سازی این تجهیز استراتژیک خارج از برنامه وزارت نفت برای حمایت از ساخت داخل اقلام ۱۰گانه محقق شده است. پروژه‌ای که بیش از پنج سال از شروع آن می گذرد و به‌دلیل ساختار‌های دست و پاگیر اداری آن هدفی که مجموعه وزارت نفت به‌دنبال آن بوده برایشان محقق نشده است. موضوعی که ثابت می کند برای شتاب دادن به بومی سازی صنعت نفت نباید فقط به دستورالعمل‌ها و ساختار های موجود بسنده کرد و با شناسایی توانمندی‌های این‌چنین راهکاری عملی برای حمایت از آن‌ها پیدا کرد.
آنچه در صفحات پیش رو خواهید خواند چگونگی بومی سازی
Inflatable Packer به قلم کارشناسان بی ادعای سازنده این تجهیز مهم است…
ادامه در شماره ۴۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *